To A Dale-dweller in Aðaldal
By Jakobina Johnson
Translation by Eric Johnson
If magic followed when I greet
the dear childhood trails,
the gravel would become soil
and the rugged lava become poetry.
In morning, when warm sunlight
split open the mist,
my mind returned from its tour
and had slept nowhere.
It passed over bright ways
on the path to childhood.
Ways that are still "home",
and out of which came the story.
Ways that still are "home",
yet still call out,
with Laxá rushing beside Nesi
and the presence of Kinnarfell.
And whenever I saw them,
I saw you distinctly in reflection,
surrounded by a red evening sky,
with a fairy-tale feeling.
So I found you by the bay,
when I went home to search.
-In search of those dear times,
which poetry and distance ornament.
You beckoned with spread arms,
- I heard the flowers speaking.
And your horse was fledged,
you swept me upcountry.
Til Dalbúans Í Aðaldal
Ef kyngi fylgdi kveðju
á kærum bernskuslóðum,
þá yrði möl að akri,
en úfið hraun að lyóðum.
Ímorgun, þegar mistur
var mærum geislum rofið,
kom hugur minn úr hringferð
og hafði hvergi sofið.
Hann leið um bjartar leiðir
á leið til bernskudaga.
- Þeir urðu eftir "heima",
og út frá því varð saga.
Þeir urðu eftir "heima",
en eru þó að kalla,
með Laxar nið hjá Nesi
og návist Kinnarfjalla.
Og hvenær sem ég sá þá,
ég sá þig skyrt í spegli,
í umgjörð aftanroðans,
með ævintyradregli.
Því fann ég þig við flóann,
er fór ég heim að leita.
- Að leita að ljúfum þáttum,
sem ljóð og fjarlægð skreyta.
Þú beiðst með breiddan faðminn
- ég blómin heyrði tala.
Og fákur þinn var fleygur,
þú fluttir mig til dala.
14. júlí, 1935